انقلاب باشکوه در نيمه دوم قرن هفدهم ميلادي در انگلستان رخ داد. براستي چرا به اين انقلاب باشکوه ميگويند. چون که بدون هيچ نبردي پيروز شد و شکل دموکراتيکتر حکومت جاي شاه مستبد و بيرحمي را که سرنگون شده بود گرفت. شاه جيمز دوم که مايل نبود با پارلمان کار کند و قوانين انگلستان را زير پا گذاشته بود، از کشور گريخت و اين هنگامي بود که پرنس ويليام با موفقيت به انگلستان حمله کرده بود.
انقلاب باشکوه، گرچه کوتاه و بدون شور و هيجان بود نقطه اوج رخدادهايي بود که نخستين دموکراسي مدرن را پيريزي کرد. پارلمان انگلستان و پادشاهان اين کشور به مدت يک قرن بر سر موضوعهايي چون قدرت و مذهب به شدت درگير بودند تا اين که رهبران، خسته از درگيري و خونريزي، از درگيري دست کشيدند و حکومت تازهاي بر پا داشتند که در جهت سازش و وحدت کار کند. انقلاب باشکوه به عنوان نماد سرآغازي نو که از پي زوال سنتهاي کهنه سربرآورد داراي اهميت است.
