"مورچههايي كه پدرم را خوردند" شامل 9 داستان كوتاه از آخرين كارهاي علي قانع است كه مضامين گوناگوني را در بر دارد. درونماية اغلب داستانها به مسائل جاري و دغدغههايي كه بيشتر آدمها، كم و بيش با آن درگيرند ـ به ويژه تنهايي انسان معاصر ـ ميپردازد.
"48 ساعت هواي عاشقي" و "گوزنها" نگاهي گذرا به پديده مهاجرت و تقابل نسل گذشته و نسل كنوني و كنكاشهاي حاشيهاي آن دارد. "جان شيشهاي" و "بلوغ" به نوعي جنگ و تبعات و پيامدهاي زشت و زيباي آن را مرور ميكند. "قدغن"، "فقط مريضي مادر" و "مورچههايي كه پدرم را خودند" داستان آدمهاي عصر ماشين و فاصله گرفتن تدريجي آنها از عواطف و اصل زندگي است و اينكه چطور همه چيز رنگ ميبازد و محو ميشود.
"آرامش خانوادگي" و "پنج روايت از قتل پروين" جريان عقيم ماندن و آرزوهاي نارس انساني تنهاست و هجوم اوهام پريشاني كه احاطهاش كردهاند كه ميتواند در همسايگي هر كس و حتي خود ما باشد.
نويسنده كتاب، اولين مجموعهاش را در سال 82 با نام "وسوسههاي ارديبهشت" منتشر كرد كه در همان سال نامزد كتاب سال وزارت ارشاد شد. ضمناً سه داستان از او جزو داستانهاي انتخابي سايت سخن بود كه در سه دوره كتابهاي بزرگداشت صادق هدايت در سالهاي 81، 82 و 83 به چاپ رسيد
