بيشتر نوشتههاي مربوط به ترنيت يا درمان نوجوانان بر مبناي رهيافتهاي متضاد است. از سويي توصيه ميشود نوجوانان به كسب فرديت و استقلال تشويق شوند و از سويي توصيه ميشود تربيتكننده يا درمانگر با كنترل نوجوانان اقتدار خود را به اثبات برساند. اين كتاب نشان ميدهد آنچه در اين ميان ناديده گرفته ميشود، كيفيت و نقش روابط خانوادگي است.
جوزف ميكوچي، در اين كتاب دامنة گستردهاي از مشكلات نوجوانان را شرح ميدهد و رهيافتي ارائه ميكند تا والدين و درمانگران بتوانند از روابط صحيح خانوادگي به عنوان وسيلهاي براي تغيير استفاده كنند.
مطالعة كتاب «نوجوان و خانوادهدرماني»، از سوي صاحبنظران به همة دانشجويان روانشناسي باليني، روانشناسي كودك، مددكاران اجتماعي، مشاوران مدارس و مربيان و والدين توصيه شده است.
